Η αντλία ινσουλίνης (ή όπως είναι το πλήρες της όνομα: αντλία συνεχούς χορήγησης ινσουλίνης υποδορίως) είναι ο πιο εξελιγμένος τρόπος χορήγησης της ινσουλίνης σήμερα. Χρησιμοποιείται κυρίως στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, όπου η ρύθμιση του σακχάρου είναι δυσκολότερη.
Η αντλία, όπως λέει και το όνομά της, είναι μια συσκευή υψηλής τεχνολογίας που μπορεί να χορηγεί την ινσουλίνη στον υποδόριο ιστό (κάτω δηλαδή από το δέρμα), με μεγάλη ακρίβεια. Για το σκοπό αυτόν, συνδέεται με έναν πολύ λεπτό καθετήρα, που εισάγεται με ανώδυνο τρόπο στο δέρμα και αλλάζει κάθε τρεις μέρες.
Είδη
Υπάρχουν δύο ειδών αντλίες, εκείνες που συνδέονται με τον καθετήρα -που αναφέρθηκε παραπάνω- με ένα πολύ λεπτό σωληνάκι (συμβατικές αντλίες) και εκείνες που τοποθετούνται απ’ ευθείας στο δέρμα (δεν μεσολαβεί δηλαδή σωληνάκι) και ονομάζονται αντλίες επαφής (patch pumps). Το κάθε είδος έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και η επιλογή εξαρτάται από τα εξατομικευμένα χαρακτηριστικά του κάθε υποψήφιου χρήστη.
Οι αντλίες χωρίζονται, επίσης, σε εκείνες που διαθέτουν αυτοματισμούς, μπορούν δηλαδή σε κάποιον βαθμό να ρυθμίζουν μόνες τους τη ροή της ινσουλίνης (αντλίες κλειστού κυκλώματος) και σε εκείνες που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα και η ροή τους κανονίζεται με βάση τις ρυθμίσεις που τοποθετούνται στην αντλία από την ιατρική ομάδα που παρακολουθεί το άτομο με διαβήτη.
Αντλίες κλειστού κυκλώματος
Οι αντλίες κλειστού κυκλώματος είναι οι πλέον σύγχρονες αντλίες και διαθέτουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν αυτόματα τη ροή της ινσουλίνης, λαμβάνοντας συνεχώς πληροφορίες σχετικά με την τιμή του σακχάρου του ατόμου, από έναν αισθητήρα συνεχούς καταγραφής, ο οποίος βρίσκεται τοποθετημένος σε άλλο σημείο του σώματος και επικοινωνεί με την αντλία μέσω συστήματος bluetooth.
Παρόλο που οι αντλίες κλειστού κυκλώματος διαθέτουν αυτοματισμούς, ο χρήστης πρέπει πάντοτε να αναγγέλλει στην αντλία τα γεύματά του, καθώς και την ποσότητα των υδατανθράκων που πρόκειται να καταναλώσει. Στη συνέχεια, η αντλία υπολογίζει την ποσότητα γευματικής ινσουλίνης που θα χορηγήσει (δόση bolus) με βάση την προκαθορισμένη (και εξατομικευμένη) αναλογία ινσουλίνης/υδατανθράκων.
Επειδή ακριβώς η συμμετοχή του χρήστη στη λήψη αποφάσεων για τη χορήγηση ινσουλίνης στα γεύματα εξακολουθεί να είναι απαραίτητη, οι αντλίες αυτές ονομάζονται και υβριδικές.
Οι υβριδικές αντλίες κλειστού κυκλώματος τελευταίας γενιάς έχουν δείξει σε πολλές κλινικές μελέτες ότι επιτυγχάνουν καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη, σε σχέση με όλους τους άλλους τρόπους θεραπείας.
Γιατί να φορέσω αντλία ινσουλίνης;
Η σύντομη απάντηση είναι ότι -ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ- με την αντλία το σάκχαρο μπορεί να ρυθμιστεί καλύτερα.
Προσοχή όμως: Η αντλία δεν ρυθμίζει μόνη της το σάκχαρο, ακόμη κι αν είναι υβριδική, ακόμη και αν διαθέτει δηλαδή αυτοματισμούς.
Ο χρήστης παίζει σημαντικό ρόλο, πρέπει να είναι εκπαιδευμένος στη χρήση της αντλίας και -ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ- πρέπει να έχει συνειδητά αποφασίσει ότι επιθυμεί να φορέσει αντλία και να ρυθμίσει το σάκχαρό του.
Με τη χρήση αντλίας:
- Η χορήγηση ινσουλίνης μπορεί να προσαρμοστεί καλύτερα στις ανάγκες του χρήστη.
- Απαιτούνται πολύ λιγότερες ενέσεις.
- Ο χρήστης υποβοηθείται από υπολογισμούς δόσης και προτάσεις.
- Μπορούν να γίνουν πιο εύκολα πολύ μικρές και – εφόσον χρειάζεται – πολλαπλές δόσεις.
Επιπλέον, με τη χρήση υβριδικής αντλίας (με αυτοματισμούς):
- Η χορήγηση ινσουλίνης γίνεται αυτόματα και ο χρήστης παρεμβαίνει μόνο στα γεύματα.
- Απλοποιείται η θεραπεία.
- Οι υπογλυκαιμίες μειώνονται.
- Η ρύθμιση γίνεται -ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ- ακόμη καλύτερη.
Όμως, σε κάθε περίπτωση:
- Η απόφαση για τη χρήση αντλίας πρέπει να είναι συνειδητή και προϊόν σωστής και αντικειμενικής ενημέρωσης.
- Ο υποψήφιος χρήστης πρέπει να ενημερώνεται για όλα τα διαθέσιμα συστήματα, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους.
- Ο υποψήφιος χρήστης πρέπει να εκπαιδεύεται όχι μόνο στη χρήση της αντλίας, αλλά και συνολικά στην αντιμετώπιση του διαβήτη και των προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν από τη χρήση της αντλίας.
