Ιδιαίτερα βαρύ είναι το κοινωνικό στίγμα γύρω από την παχυσαρκία, με την πλειοψηφία των Ελλήνων, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Focus Bari, να επικεντρώνεται στην ατομική ευθύνη των παχύσαρκων ατόμων.
Για τους περισσότερους Έλληνες δηλαδή, η παχυσαρκία οφείλεται στο ίδιο το παχύσαρκο άτομο, στις προσωπικές του επιλογές, στην κακή διατροφή, στην έλλειψη άσκησης, σε ψυχολογικά αίτια (στρες) και σε έλλειψη αυτοπειθαρχίας. Και φυσικά αναγνωρίζουν ότι τα περιττά κιλά καθιστούν ένα άτομο πιο συχνά στόχο αδικαιολόγητων σχολίων και στερεοτύπων.
Δυστυχώς, αυτή η στάση του κοινού απέναντι στους πάσχοντες έρχεται να επηρεάσει και τη διάθεση των ίδιων των πασχόντων να αναζητήσουν επαγγελματική βοήθεια, αφού και οι ίδιοι βασανίζονται από ενοχές για τη -δήθεν- έλλειψη αυτοσυγκράτησής τους.
Αισιοδοξία
Τα καλά νέα είναι, ότι αρκετοί Έλληνες αναγνωρίζουν ότι η παχυσαρκία είναι μια ιατρική πάθηση – 7 στους 10 Έλληνες γνωρίζουν ότι πρόκειται για νόσο.
Το γενικό κοινό είναι αισιόδοξο πως η νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί με μέτρα που στοχεύουν στην αλλαγή των συνηθειών των παχύσαρκων ατόμων (δηλαδή με άσκηση και σωστή διατροφή) και με την κατάλληλη διαιτολογική και ψυχολογική υποστήριξη από τους ειδικούς.
Είναι όμως και πάλι λιγότεροι εκείνοι που θεωρούν ότι το άτομο με παχυσαρκία έχει ανάγκη ιατρικής παρακολούθησης και φαρμακευτικής υποστήριξης, προτάσσοντας το ρόλο του διαιτολόγου, τόσο για την πρόληψη, όσο και για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, ενώ όσον αφορά στις χειρουργικές επεμβάσεις παχυσαρκίας, τις χαρακτηρίζουν ως την “έσχατη λύση” για την απώλεια βάρους.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι θεωρούν πως οι γιατροί σχετίζονται με την παχυσαρκία μόνο όταν συνυπάρχει κάποιο άλλο νόσημα (π.χ. ενδοκρινολόγος, καρδιολόγος) με σκοπό την αντιμετώπιση της υποκείμενης ή συνοδής ασθένειας και όχι της παχυσαρκίας!
Θέλοντας να αλλάξει αυτές τις στάσεις και αντιλήψεις του κοινού απέναντι στα παχύσαρκα άτομα, η φαρμακευτική εταιρεία ΦΑΡΜΑΣΕΡΒ-ΛΙΛΛΥ εγκαινίασε πρόσφατα μια ενημερωτική εκστρατεία, που ως στόχο έχει να συμβάλει στην ανάδειξη της παχυσαρκίας ως χρόνιας νόσου και να μεταφέρει το μήνυμα πως το άτομο που ζει με παχυσαρκία δεν ευθύνεται το ίδιο και πως ο καταλληλότερος σύμμαχός του είναι ο γιατρός.
