Όλοι γνωρίζουμε ότι οι δύο κύριοι τύποι του σακχαρώδους διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1 και ο διαβήτης τύπου 2. Ο πρώτος επιβάλλει τη χορήγηση ινσουλίνης και συνήθως εκδηλώνεται σε νεότερα άτομα. Ο δεύτερος συνήθως αντιμετωπίζεται, στην αρχή τουλάχιστο, με χάπια και εκδηλώνεται σε σχετικά μεγαλύτερα άτομα. Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2, τις περισσότερες φορές, έχουν αυξημένο βάρος σώματος, αυξημένη αρτηριακή πίεση και αυξημένη χοληστερόλη και τριγλυκερίδια.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια συζητιέται πολύ ο διπλός διαβήτης. Τι είναι αυτός; Πρόκειται για διαβήτη τύπου 1, ο οποίος παρουσιάζει και χαρακτηριστικά διαβήτη τύπου 2. Τις περισσότερες φορές, τα άτομα έχουν διαβήτη τύπου 1, αλλά επιπλέον έχουν ή αποκτούν βαθμιαία στην πορεία των χρόνων, το αυξημένο βάρος σώματος και τα άλλα γνωρίσματα του διαβήτη τύπου 2. Συχνά, έχουν αρκετούς συγγενείς με διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, τα άτομα με διπλό διαβήτη παρουσιάζουν δυσκολία στη ρύθμιση του σακχάρου τους και χρειάζονται μεγάλες δόσεις ινσουλίνης.

Συχνότητα

Έχει αναφερθεί συχνότητα διπλού διαβήτη σε ποσοστό πάνω από 20% των ατόμων με διαβήτη τύπου 1. Σε αυτά περιλαμβάνονται όσοι ξεκινούν από την αρχή με διπλό διαβήτη, καθώς και όσοι ξεκινούν με διαβήτη τύπου 1, αλλά αργότερα αυξάνουν ιδιαίτερα το βάρος τους και αποκτούν τα γνωρίσματα που αναφέρθηκαν.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο κύριος λόγος είναι η περίσσεια θερμίδων και η αύξηση του βάρους με το σύγχρονο τρόπο ζωής. Ο τελευταίος επιβαρύνει τα άτομα με διαβήτη τύπου 1, ακριβώς όπως επιβαρύνει και τα άτομα χωρίς διαβήτη, οδηγώντας στην παχυσαρκία και στην αύξηση της περιμέτρου της κοιλιάς. Αυτή η εξέλιξη οδηγεί σε συνεχή αύξηση των δόσεων ινσουλίνης, οι οποίες όμως τείνουν να συμβάλλουν στη διαιώνιση του φαινομένου. Επιπλέον, κάποιοι άνθρωποι, παρά την έλλειψη ινσουλίνης στο πλαίσιο του διαβήτη τύπου 1, παρουσιάζουν και μειωμένη δράση αυτής (σαν να είχαν διαβήτη τύπου 2), με αποτέλεσμα να χρειάζονται μεγάλες δόσεις ινσουλίνης.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με βάση τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε και επιβεβαιώνεται με ειδικούς τύπους, οι οποίοι εκφράζουν μαθηματικά το βαθμό μείωσης στη δράση της ινσουλίνης.

Η ύπαρξη διπλού διαβήτη έχει πρακτική σημασία, γιατί συνδέεται με τον αυξημένο κίνδυνο χρόνιων επιπλοκών. Από παλιά έχει φανεί ότι το αυξημένο βάρος στο διαβήτη τύπου 1 αυξάνει τις βλάβες στα αγγεία. Ο διπλός διαβήτης χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερο κίνδυνο χρόνιων επιπλοκών σε σύγκριση με τον κλασικό διαβήτη τύπου 1. Οι αγγειακές βλάβες εκδηλώνονται με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα στην καρδιά, κακή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια, καθώς και διαταραχές της κυκλοφορίας στα μάτια, στα νεφρά, στα νεύρα και σε άλλα όργανα.

Θεραπεία

Η βάση της θεραπείας παραμένει η ινσουλίνη, στο πλαίσιο του διαβήτη τύπου 1. Τεράστια σημασία έχει η ορθή διατροφή, η άσκηση και η απώλεια βάρους, αν χρειάζεται. Επιπλέον, έχει καταβληθεί προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν, για να βοηθηθεί η δράση της ινσουλίνης, και πολλά από τα φάρμακα του διαβήτη τύπου 2. Για την ώρα, όμως, κανένα από αυτά δεν έχει πάρει επίσημη άδεια χρήσης για τον διπλό διαβήτη. Οι ενέσεις αγωνιστών του GLP-1 και τα χάπια που αναστέλλουν την επαναρρόφηση του σακχάρου από τα ούρα, σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές πολύ σημαντικές για το διαβήτη τύπου 2, αποτελούν τα πιο ελπιδοφόρα βοηθητικά φάρμακα για τη χορήγηση μαζί με ινσουλίνη στο διπλό διαβήτη. Εκτιμάται ότι στο μέλλον θα υπάρξει πρόοδος.

Η πρόληψη του διπλού διαβήτη αφορά τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 και περιλαμβάνει τον, κατά το δυνατό, υγιεινό τρόπο ζωής με άσκηση και αποφυγή της παχυσαρκίας.