Εμβολιασμός – Η Ασπίδα της Δημόσιας Υγείας

82

Ο εμβολιασμός αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό μέτρο πρόληψης για τη διατήρηση της δημόσιας υγείας. Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και τον θωρακίζει απέναντι σε επικίνδυνα βακτήρια ή ιούς, που θα μπορούσαν να έχουν ποικίλη επίδραση στην υγεία του πληθυσμού, δηλαδή από πολύ ήπια και ελεγχόμενη συμπτωματολογία, μέχρι και νοσηλεία ή θάνατο.

Ένα από τα πιο επικίνδυνα βακτήρια που απειλούν την υγεία του ανθρώπου είναι ο Streptococcus pneumoniae, γνωστός και ως πνευμονιόκοκκος. Ο εμβολιασμός κατά του πνευμονιοκόκκου προστατεύει από πολύ σοβαρές λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος και είναι απαραίτητος σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όπως τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με χρόνια νοσήματα. Τέτοιες λοιμώξεις είναι η πνευμονία, η μηνιγγίτιδα, η βακτηριαιμία (λοίμωξη του αίματος), η ωτίτιδα και η ιγμορίτιδα. Ειδικά η πνευμονία μπορεί να είναι θανατηφόρα στις παραπάνω ευάλωτες ομάδες που έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η σημασία του εμβολιασμού είναι πολύ μεγάλη και αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους, διότι τα εμβόλια παρέχουν προστασία έναντι των πιο επικίνδυνων στελεχών του βακτηρίου, μειώνοντας σημαντικά τη θνησιμότητα, τις νοσηλείες σε νοσοκομεία και τις επιπλοκές. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι εμβολίων κατά του πνευμονιοκόκου:

  1. Το συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο (PCV13, PCV15, PCV20) – Χρησιμοποιείται κυρίως σε παιδιά κάτω των 5 ετών, ενήλικες άνω των 65 ετών και σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα.
  2. Το πολυσακχαριδικό πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο (PPSV23) – Χορηγείται κυρίως σε ενήλικες άνω των 65 ετών και σε άτομα με υψηλό κίνδυνο σοβαρών λοιμώξεων.

Ομάδες υψηλού κινδύνου

Πρέπει να εμβολιάζονται όμως όλοι; Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να εμβολιάζονται αυτοί που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αρρωστήσουν. Δηλαδή:

  • Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά, σύμφωνα με το πρόγραμμα του εθνικού εμβολιασμού.
  • Οι ενήλικες άνω των 65 ετών.
  • Τα άτομα με χρόνια νοσήματα, όπως ο Σακχαρώδης Διαβήτης, η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), οι Καρδιαγγειακές παθήσεις και η Νεφρική Ανεπάρκεια.
  • Οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς (π.χ. καρκινοπαθείς, μεταμοσχευμένοι, άτομα με HIV/AIDS).
  • Οι καπνιστές και τα άτομα με ιστορικό αλκοολισμού.

Ο εμβολιασμός μειώνει σημαντικά την πιθανότητα μόλυνσης από τον πνευμονιόκοκκο και τις σοβαρές επιπλοκές του. Επιπλέον, βοηθά στη μείωση της διασποράς του βακτηρίου στο γενικό πληθυσμό, προστατεύοντας και όσους δεν μπορούν να εμβολιαστούν, συμβάλλοντας έτσι στη λεγόμενη «ανοσία της αγέλης». Εκτός από την ατομική προστασία, συμβάλλει επιπλέον στην αποσυμφόρηση των συστημάτων υγείας, μειώνοντας τις νοσηλείες και τη χρήση αντιβιοτικών, γεγονός που βοηθά με τη σειρά του στην καταπολέμηση της ανθεκτικότητας των βακτηρίων στα αντιβιοτικά.

Συμπερασματικά, ο εμβολιασμός είναι ένα απαραίτητο προληπτικό μέτρο που προστατεύει τη δημόσια υγεία και μειώνει τη θνησιμότητα από σοβαρές λοιμώξεις. Είναι σημαντικό όλοι όσοι ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες να εμβολιάζονται, ακολουθώντας τις οδηγίες των υγειονομικών αρχών, ειδικά δε, αυτές οι ομάδες θα πρέπει να εμβολιάζονται οπωσδήποτε εναντίον του πνευμονιοκόκκου. Με την ευρεία εφαρμογή του εμβολιασμού, μπορούμε να αποτρέψουμε πολλές ασθένειες και να βελτιώσουμε τόσο την υγεία του πληθυσμού, όσο και την ποιότητα ζωής του.