Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη
Η ευημερία των ασθενών στο επίκεντρο
O διαβήτης είναι ένα χρόνιο νόσημα, που αφορά 537.000.000 ασθενείς σε όλον τον κόσμο και το οποίο αλλάζει τη ζωή των ασθενών.
Μετά τη διάγνωση, όλη η καθημερινότητα του ασθενούς πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες και στις απαιτήσεις της νόσου. Κάθε πτυχή της ζωής του ατόμου μπορεί να επηρεαστεί από το διαβήτη, γεγονός που συχνά, επιδρά αρνητικά στην ευημερία του ατόμου.
Το άτομο με διαβήτη έρχεται καθημερινά αντιμέτωπο με δεκάδες προκλήσεις, στο σπίτι, στην εργασία, στο σχολείο. Η διαχείριση της νόσου απαιτεί ψυχική ανθεκτικότητα, οργάνωση και υπευθυνότητα. Οι τιμές του διαβήτη και η ρύθμισή τους μπορεί να πάρει τον έλεγχο στη ζωή του ατόμου, δημιουργώντας έντονο στρες και άλλα αρνητικά συναισθήματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι 36% των ασθενών με διαβήτη βιώνουν υπερβολικό στρες εξαιτίας της νόσου.
Για τους περισσότερους ασθενείς (ποσοστό 63%) με διαβήτη, ο φόβος των επιπλοκών είναι εκείνος που υπονομεύει την ευημερία τους, ενώ ποσοστό 28% των πασχόντων (σχεδόν έναν στους 3 ασθενείς), δηλώνουν ότι δεν μπορούν να δουν θετικά τη νόσο τους.
Στόχος η ευημερία
Η ευημερία των ασθενών θα πρέπει, σύμφωνα με την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, να είναι προτεραιότητα στην παρεχόμενη φροντίδα- κάτι που μέχρι σήμερα δεν είναι ούτε αυτονόητο, ούτε δεδομένο.
Η ποιότητα ζωής και η ευημερία των ατόμων με διαβήτη βρίσκονται στο επίκεντρο της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη, που όπως κάθε χρόνο εορτάζεται στις 14 Νοεμβρίου, ημέρα των γενεθλίων του Φρέντερικ Μπάντινγκ, του ανθρώπου που ανακάλυψε την ινσουλίνη, αλλάζοντας τη φυσική πορεία της νόσου και σώζοντας εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές.
Μάλιστα, για να ενισχύσει αυτό το μήνυμα, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF), καλεί φέτος τους ασθενείς να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και να αναφέρουν με ποιον τρόπο ο διαβήτης επηρέασε τη ζωή τους, γράφοντας στα social media με το hashtag #DiabetesLife.
Το ίδιο θέμα θα έχει η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη και τις δύο επόμενες χρονιές, με απώτερο στόχο η ευημερία των ατόμων με διαβήτη να μπει τελικά στο επίκεντρο της διαβητολογικής φροντίδας.
Ώστε κάθε ασθενής με διαβήτη, πέρα από την πρόσβαση στις κατάλληλες θεραπείες, να έχει και την κατάλληλη υποστήριξη όχι απλά για να ζει, αλλά για να ΖΕΙ ΚΑΛΑ.
