Όπως κάθε χρόνο, το Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για το Διαβήτη (EASD), που φέτος έγινε στη Μαδρίτη, είχε ως επίκεντρο τις νεότερες κλινικές μελέτες, αλλά και την εφαρμογή αυτών στις κατευθυντήριες οδηγίες.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο πρόγραμμα κλινικών μελετών QWINT με την εβδομαδιαία ινσουλίνη efsitora. Συγκεκριμένα, η QWINT-2 ήταν μια μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων σε 928 ενήλικες που δεν είχαν λάβει ινσουλίνη, στους οποίους χορηγήθηκε σε αναλογία 1:1 η εβδομαδιαία ινσουλίνη efsitora έναντι της degludec. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η μείωση της HbA1c στην εβδομάδα 52 (από 8,21% σε 6,97% με την efsitora και από 8,24% σε 7,05% με την degludec) και επιβεβαίωσε τη μη κατωτερότητα της efsitora στη μείωση της HbA1c. Τα ποσοστά κλινικά σημαντικής και σοβαρής υπογλυκαιμίας ήταν 0,58 έναντι 0,45 συμβάντων ανά συμμετέχοντα/έτος με την efsitora και την degludec, αντίστοιχα, μια διαφορά μη στατιστικά σημαντική.
Η QWINT-5 ήταν μια μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων σε 692 ενήλικες με διαβήτη τύπου 1 που έλαβαν efsitora μία φορά την εβδομάδα έναντι της degludec (με ινσουλίνη lispro στα γεύματα). Η HbA1c μειώθηκε την εβδομάδα 26 από 7,88% σε 7,41% με την efsitora και από 7,94% σε 7,36% με την degludec (P=0,43) που επιβεβαιώνει τη μη κατωτερότητα της εβδομαδιαίας ινσουλίνης. Ωστόσο, τα ποσοστά σοβαρής υπογλυκαιμίας (<54 mg/dL) ήταν υψηλότερα με την efsitora σε σύγκριση με την degludec (αναλογία κινδύνου 1,21, P=0,016).
Τα ευρήματα της μελέτης FLOW έδειξαν για πρώτη φορά ότι ένας GLP-1 αγωνιστής, η σεμαγλουτίδη, έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην εξέλιξη της ΧΝΝ, δείχνοντας μείωση 24% του πρωτογενούς σύνθετου νεφρικού καταληκτικού σημείου. Καθώς και οι ανταγωνιστές του υποδοχέα των αλατοκορτικοειδών (MRA) έχει βρεθεί να έχουν σημαντικά καρδιονεφρικά οφέλη, διεξήχθη μία ανάλυση για να προσδιοριστούν οι επιδράσεις της σεμαγλουτίδης μεταξύ εκείνων που χρησιμοποιούσαν MRA και εκείνων που δεν χρησιμοποιούσαν, κατά την έναρξη της μελέτης. Με διάμεση παρακολούθηση 3,4 ετών, η έκβαση του πρωτεύοντος σύνθετου νεφρικού καταληκτικού σημείου μειώθηκε κατά 49% μεταξύ εκείνων που έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη σε συνδυασμό με MRA, ενώ η μείωση ήταν 21% στην ομάδα που έλαβε σεμαγλουτίδη χωρίς MRA, έναντι του εικονικού φαρμάκου, δείχνοντας ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα της σεμαγλουτίδης στη νεφρική λειτουργία ήταν ανεξάρτητα της χρήσης MRA. Να σημειωθεί, ότι στην παραπάνω ανάλυση οι συμμετέχοντες δεν λάμβαναν φινερενόνη, που έχει βρεθεί να έχει σημαντικά καρδιαγγειακά οφέλη.
Λιπώδης νόσος του ήπατος
Είναι γνωστό ότι τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 ή παχυσαρκία και πρόσθετους παράγοντες μεταβολικού κινδύνου διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για λιπώδη νόσο του ήπατος που σχετίζεται με μεταβολική δυσλειτουργία (MASLD). Για την εκτίμηση της παρουσίας ίνωσης επί εδάφους MASLD, όπως τονίσθηκε σε ειδική συνεδρία, προτείνονται μη επεμβατικές δοκιμασίες σε άτομα με καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, υψηλά ηπατικά ένζυμα ή/και ακτινολογικά σημεία ηπατικής στεάτωσης, παρουσία διαβήτη ή παχυσαρκίας ή ενός ή περισσότερων μεταβολικών παραγόντων κινδύνου. Ο δείκτης Fibrosis-4 (FIB-4) μπορεί να αξιολογήσει την παρουσία ίνωσης και υπολογίζεται χρησιμοποιώντας την ηλικία του ασθενούς και τα αποτελέσματα τριών εξετάσεων αίματος — ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, αμινοτρανσφεράση αλανίνης και τον αριθμό των αιμοπεταλίων. Τιμές Fib-4<1,3 υποδηλώνει χαμηλό κίνδυνο ηπατικής ίνωσης, σκορ 1,30-2,67 ενδιάμεσο και >2,67 υψηλό κίνδυνο ίνωσης. Όσον αφορά τη θεραπευτική διαχείριση της MASLD, οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής είναι ο βασικός πυλώνας διαχείρισής της (απώλεια βάρους, σωματική άσκηση, χαμηλή έως μηδενική κατανάλωση αλκοόλ).
Προς το παρόν, η μόνη εγκεκριμένη θεραπεία στοχευμένη στη MASLD είναι το Resmetirom, το όποιο διαθέτει αποδεκτό προφίλ ασφάλειας (διαθέσιμο μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής).
