Το θέμα της αποζημίωσης των CGM μπήκε πρόσφατα στο επίκεντρο, σε πρόσφατη εκδήλωση, παρουσία και της ηγεσίας του υπουργείου υγείας. Και είναι απορίας άξιον πώς η χώρα μας παραμένει μία από τις τέσσερις χώρες της Ευρώπης που δεν αποζημιώνουν τα CGM, μαζί με τη Σλοβακία, την Ιρλανδία και την Τσεχία, όταν τα οφέλη των συστημάτων συνεχούς καταγραφής είναι τόσο σημαντικά και όταν η χώρα μας καταγράφει από τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας σε σχέση με τον διαβήτη σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο.

Ο διαβήτης στη χώρα μας αναδεικνύεται σε επιδημία, με έναν επιπολασμό της τάξης του 12%, έναντι 9% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

O Καθηγητής Παθολογίας και Διαβητικών Νοσημάτων, Διευθυντής της Α’ Παθολογικής Προπαιδευτικής Κλινικής και του Διαβητολογικού Κέντρου στο «Λαϊκό» Νοσοκομείο και πρόεδρος της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, κ. Κωνσταντίνος Μακρυλάκης, επεσήμανε στη διάρκεια της εκδήλωσης ότι τα CGM θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα και στον ΣΔ2, καθώς μειώνουν τις υπογλυκαιμίες, βελτιώνουν την ρύθμιση των ασθενών (αύξηση TIR), μειώνουν τις επιπλοκές, ενώ αποτελούν και ένα τεράστιο εργαλείο εκπαίδευσης για τους ασθενείς, καθώς οι τελευταίοι βλέπουν τις επιπτώσεις των ενεργειών τους σε σχέση με το διαβήτη τους, σε πραγματικό χρόνο. Την ίδια ώρα, oι ασθενείς έχουν συνεχώς εικόνα του σακχάρου του χωρίς τρυπήματα. Διόλου τυχαίο που τα CGM οδηγούν σε βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών κατά 70%!

Όπως μάλιστα επεσήμανε ο κ. Μακρυλάκης, μεγαλύτερη ανάγκη για τέτοιες τεχνολογίες έχουν υποομάδες, όπως π.χ. οι διαβητικοί με νεφροπάθεια, που εμφανίζουν συχνότερα υπογλυκαιμίες.

Και τα πλεονεκτήματα δεν σταματούν εκεί. Τα CGM προσφέρουν πολύτιμα δεδομένα στον θεράποντα γιατρό, για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας, επιτρέπει και απομακρυσμένη παρακολούθηση των ασθενών, ενώ μειώνει και το χρόνο της επίσκεψης.

Και για να μιλήσουμε τη γλώσσα των αριθμών: Γιατί ακόμη δεν αποζημιώνεται ένα σύστημα με κόστος ανά ασθενή 1.000 ευρώ το χρόνο, με όλα τα παραπάνω πλεονεκτήματα, άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα, όταν η δαπάνη για τον αιμοκαθαιρόμενο ασθενή που φτάνει στην αιμοκάθαρση, εξαιτίας του διαβήτη του, είναι 1.000 ευρώ ανά δύο ημέρες;